با یافته جدید ژنتیکی، دانشمندان جعبه سیاه بیماری اسکیزوفرنی را گشودند

برای نخستین بار دانشمندان موفق شدند یک فرایند مولکولی را در مغز مشخص کنند که در فعال شدن اسکیزوفرنی موثر است. این مطالعه در مجله علمی نیچر به چاپ رسیده است. پژوهشگرانی که در این مطالعه برجسته مشارکت داشته اند می گویند که کشف این مسیر ژنتیک به احتمال زیاد این موضوع را که به لحاظ عصب شناختی چه چیز در فرد جوان مبتلا به این اختلال ویران گر موجب ایجاد مشکل میشود،آشکار میسازد.

پژوهشگران دریافتند که اگر فرد گونههای خاصی از ژنها را که در «هرس سیناپسی» موثر هستند به ارثبرده باشد، احتمال ابتلای او به اسکیزوفرنی به شدت افزایش مییابد. هرس سیناپسی عبارت است ازکاهش سالم آن دسته از اتصالات مغز که دیگر به کار نمیآیند در دوره نوجوانی. در بیماران مبتلا بهاسکیزوفرنی، یک تفاوت در موضع مشخصی در رشته دی ان ای باعث می شود که بیش از حد معمولسیناپس ها برای حذف شدن علامت گذاری شوند و در نتیجه فرایند هرس کردن از کنترل خارج میشود و ماده خاکستری مغز به شکلی غیر طبیعی از دست میرود.

یکی از همکاران این پژوهش به نام بث استیون موضوع را این گونه شرح میدهد: ژنهای دخیل در اینمساله روی نرونها علایم «من رو بخور!» قرار می دهند. در فرد بیمار، آنها تعداد بیش از حدی از سیناپس هارا به این شکل علامت گذاری میکنند و این سیناپس ها «بلعیده» میشوند.

C4 و بسیاری ژن های دیگر در بخش کروموزوم 6 قرار گرفته اند که در سیستم ایمنی وظیفه اش از بین بردن عوامل آسیب زا و همچنین بقایای سلولی آنهاست. دانشمندان در این پژوهش دریافته اند که یکی از انواع C4، به نام C4A، بیشترین همبستگی را با خطر ابتلا به اسکیزوفرنی دارد.

بیش از 25 میلیون انسان در سراسر جهان، تحت تاثیر اسکیزوفرنی هستند، که بر اساس آمار سازمان جهانی سلامت، این تعداد 2 تا 3 میلیون امریکایی را شامل میشود. این بیماری که شدیدا موروثی است، یکی از شدید ترین بیماری های مغزی است که سالانه میلیارد ها دلار بار مالی برای این کشور تحمیل میکند.

صدها نظریه درباره اسکیزوفرنی برای سالها وجود داشته اند، امّا یکی از دیرپاترین رازها مربوط می شود به اینکه چگونه سه یافته مهم درباره این بیماری به یکدیگر ارتباط پیدا می کنند: اول نقش آشکار ملکول های ایمنی، دوم شروع اختلال به طور معمول در پایان نوجوانی و ابتدای بزرگسالی، و سوم نازکشدن قشر خاکستری مغز که در کالبدشکافی ها مشاهده میشد.

مک رول-نویسنده اول- چنین میگوید: نکته ای که درباره یافته های این پژوهش وجود دارد، این است که بسیاری از یافته های دیگر را قابل درک میکند. چراکه نتایجی دارد که با این مشاهدات مرتبط میشوند و همچنین شواهد ملکولی و ژنتیکی بسیاری که از ده ها هزار شرکت کننده در این پژوهش جمع آوری شده را شامل میشود، و به نظرم این نکات، وجه تمایز این پژوهش اند. هایمن اظهار میکند: این اولین سرنخ جالب توجه و چه بسا مهمترین سرنخی است که تاکنون یافتهایم، امّا هنوز تا یافتن درمان قطعی دههها فاصله داریم. امید چیز فوق العاده ایست. امّا وعدهی دروغ نه!

https://www.washingtonpost.comews/speaking-of-science/wp/2016/01/27/scientists-open-the-black-box-of-schizophrenia-with-dramatic-genetic-finding/

منبع: واشنگتن پست به نقل از نیچر

ترجمه و تلخیص: پژوهشکده علوم شناختی

هنر درمانی...